slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1 slide 1

Menu

Aymon Folk Festival, 'l histoire de voyage

De ontdekking, de weg naar en de omschrijving van een Frans festival. Jan, onze "gitaar druid", speurt met regelmaat op en onder het web, op zoek naar belangwekkende bands of muziekgroepen, dit enerzijds om ons repertoire te verrijken, anderzijds gewoon ter inspiratie.


De ontdekking

Zo trok de Franse formatie As de Trèfle voldoende aandacht om via hun website een CD te bestellen. Het beluisteren hiervan gaf alle aanleiding om maar eens hun touragenda door te lezen, op zoek naar een optreden in de buurt!.
Dat werd dus het Aymon Folkfestival te Bogny Sur Meuse.



De weg naar...

In de middag vertrokken naar Frankrijk.
Via wat drukke ringetjes (die van Antwerpen en Brussel), richting Namen. Hierna van het rechte pad afgeraakt en urenlang de loop van een rivier gevolgd.

Op goed geluk (ondanks duidelijke sporen van bewoning, tijdenlang geen mensen gezien), bij de 5e doorwaadbare plaats de rivier overgestoken.
En tot onze opluchting was daar dan het plaatsje als voornoemt, compleet met banier waarop de aankondiging van het festival.



De omschrijving

Het festival terrein is gelegen op een plateau, een paar honderd meter boven de rivier.
Boven dit plateau torent nog een rotsformatie, bekroond door een kunstwerk, wat verwijst naar de meest beroemde legende van de streek: - les légendaires 4 Fils Aymon et leur cheval Bayard -, oftewel de 4 Heemskinderen en hun paard.
Vanaf de parkeerplaats voerden de laatste schreden van onze heenreis over een verraderlijk steil rotspaadje, dit beloofde nog wat voor de terugreis.









Bij het betreden van het terrein begon het wat te miezeren wat het geheel een wat mistroostig sfeertje gaf. Op het terrein zelf een grote langwerpige open tent voorzien van tafels en stoelen en klein podium, een zo te zien door de plaatselijke padvinderij in elkaar geknoopte overdekte bar en wat houten kerstmarkthuisjes voor de EHBO, en belangrijker; voor de verkoop van consumptie bonnetjes. Voor elk drankje of hapje een ander bonnetje!

Een omgebouwde lijnbus diende als snackbar en een groot podium completeerde het geheel.
We besloten eerst maar eens voor de inwendige druïd te zorgen en kozen uit het vrij beperkte voedsel aanbod allen voor een zogenaamde American, bestaande uit een opengewerkt witbrood, belegd met een oranjebruin, licht geplastificeerd worstje, volgestort met verse frietjes en overgoten met een puik pepersausje (au poivre).

Tijdens het nuttigen van ons diner werden we getrakteerd op de eerste act van deze avond.
Les Gorets speelde traditionele folk waarbij het geluid voor een groot deel werd bepaald door een draailier.

Dit overigens fraaie instrument werkte zich dusdanig op de voorgrond dat het al vlug als hinderlijk werd beschouwd.
Waren de eerste opmerkingen richting de draailier nog bedoeld als stekeligheden, na verloop van tijd sloeg een en ander over in lichte razernij en juist toen een aanslag met een handjevol zand ten uitvoer gebracht dreigde te worden, werd de eerste band op het hoofdpodium aangekondigd:



Camping Sauvach

Deze zevenkoppige band uit België (Namen) pakte ons in bij de eerste tonen. Met hun muziek, zelf omschrijven ze het als Ska tzigane explosief, sleepten ze het gehele publiek, inclusief dus vier druïds, mee in hun muzikale feest, geen ontsnappen mogelijk. De accordeon vol franse musette, de viool onmiskenbaar Slavisch, dit gemengd met een portie Ska, é voilá.









Na dit optreden tijd voor een niet aangekondigde verrassing op het kleine podium. Een in traditionele kledij gestoken meisje verkondigde solo een aantal Roma liedjes. Gebracht zonder opsmuk, gezongen met de passie die dit volk kenmerkt.








Veel te vroeg, volgens mij en mijn mede druïds, sloot ze haar optreden af en even dreigde de betovering te worden verbroken toen de man met zijn draai(k)lier het podium weer wilde bestijgen.
Dit werd echter ondervangen door het aankondigen van de hoofdact, de band die als aanstichter van dit alles kan worden beschouwd;







As de Trèfle

Vanaf de opkomst overdonderend. Keltische feestrock met een flinke dosis chanson, de nummers vloeiden super in elkaar over, de chansons werden door het publiek beantwoord, wat deed denken aan “Doe Maar” of “Meeuwis”.
De muzikanten waren intensief met elkaar en het publiek in de weer, wat heftige improvisaties tot gevolg had. Laurent, Laurent le deuxième, Géraldine et Mickey, merci et aux revoir.














Tijd voor een laatste fles rode wijn, nog een praatje met wat festivalgangers en dan het rotspaadje af, richting parking.


U mist misschien het hoofdstuk terugreis?

Wij ook.
  Druk artikel af Verstuur artikel

Bladeren door de artikelen
Vorig artikel The Druids naar de Lokerse Feesten Barbiertje in Ierse sfeer Volgend artikel
Youtubefilmpjes
submitted by Arienne on Fri May 31 2013 at 11:30am
Maid Of The River

Molly Malone
submitted by Arienne on Fri May 31 2013 at 11:48am
Float

Molly Malone
submitted by Arienne on Fri May 31 2013 at 11:31am
Lord Of The Dance

Molly Malone